ف صفحه 1

ف

(حر.) بیست و سومین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۸۰ در حساب ابجد.

فؤاد

(فُ) [ ع. ] (اِ.) دل، قلب ؛ ج. افئده.

فئتین

(فِ ئَ تَ) [ ع. ] (اِ. تثنیة فئه) ۱- دو گروه، دو دسته. ۲- دو دسته از لشکریان.

فأس

(فَ) [ ع. ] (اِ.) تبر، تیشه.

فئلم سینمایی

فئه

(فِ ئَ یا ئِ) [ ع. فئة ] (اِ.) ۱- گروه، دسته. ۲- دسته‌ای از لشکریان.

فئودال

(فِ ئُ) [ فر. ] (ص.) مالک، دارندة زمین‌های بسیار.

فئودالیته

(فِ ئُ تِ) [ فر. ] (اِ.) حکومت ملوک الطوایفی، نوعی حکومت که زمین داران بزرگ قدرت را در دست دارند.

فئودالیسم

(فِ ئُ) [ فر. ] (اِ.) نک فئودالیته.