ظ صفحه 1

ظ

(حر.) بیستمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۹۰۰ در حساب ابجد.

ظئر

(ظِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- زن شیردار که بچة دیگری را شیر دهد، دایه. ۲- مهربان بر شخص و جز آن.

ظافر

(فِ) [ ع. ] (اِفا.) ظفر یابنده، پیروز، فیروز.

ظافر

ظالم

(لِ) [ ع. ] (اِفا.) ستمکار، کسی که ظلم می‌کند.

ظالم

ظالمانه

ظالمانه

ظالمانه