ط صفحه 1

ط

(حر.) نوزدهمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۹ در حساب ابجد.

طائف

طاباق

[ معر. ] (اِ.) = طابق: ۱- ظرف آهنی مدور که بر آن نان پزند، تابه. ۲- خشت پختة بزرگ، آجر بزرگ.

طابع

(بِ) [ ع. ] ۱- (اِ.) سر ش ت، نهاد. ۲- (اِفا.) مهرزن. ۳- چاپ کننده، طبع کننده. ج. طابعین.

طابور

[ تر. ] (اِ.) ۱- صف، فوج. ۲- کتیبه.

طاحنه

طاحونه

(نَ یا نِ) [ ع. طاحونة ] (اِ.) آسیا، آس آب. ج. طواحین.

طار

(اِ.) داریه زنگی.

طارف

(رِ) [ ع. ] (اِ.) مال نو، مال تازه.