خ صفحه 6

خار کردن

خار کن

خارا

[ په. ] (اِ.) ۱- نوعی سنگ سخت، گرانیت. ۲- نوعی پارچة ابریشمی موجدا ر.

خاراندن

(دَ) (مص م.) = خارانیدن: با سرِ ناخن روی پوست بدن (خود یا دیگری) را برای برطرف کردن خارش کشیدن.

خارانو

(اِ.) جوجه تیغی.

خارایی

خاربست

(بَ) (اِمر.) پرچین، پرچینی ساخته شده از خار و خاشاک.

خاربست درست کردن

خاربن

(بُ) (اِمر.) بوتة خار، گیاه خاردار.