خ صفحه 10

خارطوم

خارطوم

خارق

(رِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- پاره کننده. ۲- (اِ.) هر چه که برخلاف نظم طبیعی باشد.

خارق العاده

خارگ

خارماهی

خاره

(رِ) (اِ.) نک خارا.

خارکش

(کُ) (ص فا. اِمر.) = خارکشنده: کفشی که روی موزه به پا کنند؛ سرموزه.

خارکف