هابط

هابط فارسی
  • به فارسی (بِ) [ ع. ] ۱- (اِفا.) فرود آینده، نازل. ۲- ستارة هبوط کننده. فرهنگ معین

(مَ بِ یا بَ) [ ع. ] (اِ.) جای فرود آمدن. ج. مهابط.

فارسی