ابان

ابان فارسی
  • به فارسی ( اَ) (اِ.) آبان، هشتمین ماه سال خورشیدی. فرهنگ معین

تابان

فارسی
  • به فارسی (ص فا.) روشن، درخشان. فرهنگ معین

تابان

فارسی

تابان

فارسی

ابانت

فارسی
  • به فارسی (اِ نَ) [ ع. ابانة ] = ابانه: ۱- (مص م.) آشکار کردن، واضح ساختن. ۲- (مص ل.) پیدا شدن، ظهور. فرهنگ معین

بیابان

فارسی
  • به فارسی [ په. ] (اِمر.) صحرای بی آب و علف، دشت لم یزرع. فرهنگ معین

شتابان

فارسی

شتابان

فارسی

خیابان

فارسی
  • به فارسی (اِ.) جاده، راه عریض و هموار در شهر که مردم از آن عبور کنند و اطراف آن مغازه یا خانه باشد. فرهنگ معین