اباطیل

اباطیل فارسی
  • به فارسی ( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ باطل ؛ سخنان یاوه و بیهوده، چیزهای باطل. فرهنگ معین

(طِ) [ ع. ] (ص.) بیهوده، بی فایده. ج. اباطیل.

فارسی